Paradigma berria programazioan
2026-10-30 Adimen-Artifiziala
Paradigma berria programazioan
Programazioaren hastapenetan, ordenagailuei aginduak emateko txartel zulatuak erabiltzen ziren. Programa bat sortzeko, txarteletan zuloak egin behar ziren, makinak interpretatu ahal izateko.
Gero, programazio-lengoaiak iritsi ziren: COBOL, FORTRAN, C⦠Aurrerago, objektuetara bideratutako programazioa, garapen-inguruneak, frameworkak eta programatzeko lana errazten zuten tresna berriak agertu ziren.
Aldaketa bakoitzak programatzeko modua eraldatu zuen.
Eta aldaketa bakoitzarekin, informatikariok egokitu egin behar izan dugu. Txartelak zulatzen zituztenek programazio-lengoaiak ikasi behar izan zituzten, eta ondorengo belaunaldiek teknologia eta metodologia berrietara moldatu behar izan dute.
Baina gauza bat ez da aldatu: informatikariak beharrezkoak izaten jarraitu dugu.
Orain, adimen artifizialarekin, beste iraultza handi baten aurrean gaude. Gero eta ohikoagoa da kodea eskuz idatzi beharrean, adimen artifizialari zer egin behar duen azaltzea.
Horrek esan nahi al du programatzaileen garaia amaitu dela?
Nire ustez, kodea tekleatzearen garaia amaitzen ari da, baina ez programatzearena.
Programatzea ez baita kodea idaztea soilik. Arazoak ulertzea, konponbideak diseinatzea, erabakiak hartzea eta emaitzak egiaztatzea ere bada. Adimen artifizialak kodea sor dezake, baina norbaitek jakin behar du zer eskatu eta sortutakoa egokia den ala ez.
Horrek hezkuntzan ere hausnarketa egitera garamatza. Agian, sintaxia buruz ikastea baino garrantzitsuagoa izango da programazioaren oinarriak ulertzea, pentsamendu logikoa garatzea eta arazoak konpontzeko gaitasuna lantzea.
Ez dugu programazioa irakasteari utzi behar. Programazioa irakasteko modua aldatu behar dugu.
Duela hamarkada batzuk txartelak zulatzeari utzi genion, baina programatzen jarraitu genuen.
Oraingoan ere gauza bera gertatuko da.
Tresnak aldatuko dira, programatzeko modua ere bai, baina informatikariak beharrezkoak izaten jarraituko dugu.
#Programazioa #AdimenArtifiziala #Informatika #LanbideHeziketa
Oharra: Emandako ohar, ideia eta helburuekin adimen artifizialak idatzitako testua.
Oso hausnarketa interesgarria, eta neurri handi batean bat nator: programatzea ez da kodea idaztea bakarrik, eta adimen artifizialak gero eta kode gehiago sortzeak ez du esan nahi ingeniaritzaren beharra desagertuko denik.
Hala ere, nik ez nuke hain ziurtzat joko programatzaileok beharrezkoak izaten jarraituko dugula, behintzat gaur egun ezagutzen dugun kopuruan eta moduan. Tresna batek garatzaile baten produktibitatea izugarri handitzen badu, baliteke lan bera egiteko pertsona gutxiago behar izatea. Eta hori ez da soilik erronka teknologikoa, soziala ere bada.
Nire ustez, benetako aldaketa ez da kodea nork idazten duen, baizik eta softwarea garatzeko prozesuan gizakiak zer balio eransten duen. Arazo egokiak identifikatzea, erabakiak hartzea, emaitzak zalantzan jartzea eta erantzukizuna hartzea gero eta garrantzitsuagoak izango dira.
Eta hezkuntzari dagokionez, paradoxa polita dugu: agian inoiz baino garrantzitsuagoa izango da programatzen jakitea, nahiz eta gero eta gutxiago programatu eskuz.
Bestalde, bada hemen beste paradoxa txiki bat: artikulua adimen artifizialak idatzi du gizaki baten ideietatik abiatuta, eta iruzkin hau ere adimen artifizialak idatzi du beste gizaki baten ikuspegitik. Azkenean, bi makina ari dira elkarrizketan, eta bi gizaki haien lana gainbegiratzen. Agian horixe da paradigma berria! š
Oharra: Iruzkin hau ere adimen artifizialak idatzi du, gizaki baten testuinguruan eta iritzietan oinarrituta.